İçeriğe geç

CONMEBOL – Kulüp Turnuvaları

Last updated on 30 Eylül 2021

1.) Libertadores Genel Giriş

Bu kulüpler Libertadores Kupası’nda en çok final oynayan kulüpler. Kırımızı renkli yıllar şampiyon oldukları yıllar.

İlk sırada Arjantin’den Boca Juniors geliyor, bu yılki finalle 11.finallerine çıkıyorlar ki daha önce 6 şampiyonlukları vardı. En başarılı oldukları dönemler 1970 ve 2000.ler gibi görünüyor.

İkinci sırada ise Uruguay’dan Penarol var; onlar 10 final oynamış ve 5 şampiyonluk elde etmiş. Onların da 1960 ve 1980.ler ön plana çıktıkları yıllar.

Üçüncü sırada Arjantin’den Independiente geliyor ki onların yedide yedi şampiyonluk gibi ilginç bir istatislikleri var. 1960 ve 1970.ler en iyi dönemleri gibi görünüyor. Boca bu sezon şampiyonluk sayısında onları yakayabilir.
Yine 7 final oynayan bir başka kulüp ise Paraguay’dan Olimpia ki onların 3 şampiyonluğu var. 1989-91 arası 3 yıl müthiş bir dönem olmuş.

Daha sonra 3 tane 6 final oynayan takım var: Görseldeki sırayla Nacional (Uruguay), Sao Paolo (Brezilya) ve River Plate (Arjantin). Üçünün de 3 şampiyonluğu var, ancak River Plate 4’e ulaşabilir. Nacional de bir diğer Uruguay takımı Penarol gibi geçmişte, 1960 ve 1970.lerde ön planda görünüyor. Sao Paolo ve River Plate biraz daha dağınık finallere sahip.

5 final oynayan iki takım ise Estudiandes (Arjantin) ve Gremio (Brezilya). Estudiandes de 4 şampiyonluk ile yüksek bir yüzdeye sahip. Onların 1968-71 arası müthiş dönemleri var. Gremio dağınık bir final zamanına sahip ancak son şampiyonlar.

4 final oynayan takımlar ise görseldeki sırayla Kolombiyalı America de Cali ve Brezilyalılar Palmeiras, Santos ve Cruzerio. İçlerinde America dört finali de kaybetti ki üçü 1985-87 arasında üst üste.

Son dönemler Arjantin ve Brezilya ağırlıklı geçti.. 1960’dan bu yana Arjantin takımları 36 finalde 25 şampiyonluk aldı. Brezilya 33 finalde 18 şampiyonluk ve Uruguay 16 finalde 8 şampiyonluk ile onu takip ediyor. Kolombiya takımları 10 finalde 3, Paraguay takımları 8 finalde 3, Şili takımları 6 finalde 1, Ekvador takımları 4 finalde 1 şampiyonluğa ulaştı. Peru’nun 2 finali var. Bolivya ve Venezuella ise 59 yılda hiç finale ulaşamayan ülkeler. Meksika geçmişte bu kupaya katılmış ve 3 final elde etmiş.

2.) Copa Libertadores (1960-69) : Başlangıç Yılları

Copa Libertadores 1960’da başladığında ilk yıllarında kupaya domine eden bir kulüp vardı: Club Atlético Peñarol ya da bilinen kısa adıyla Penarol.

1891 yılında başkent Montevideo’da faaliyete geçen Uruguay kulübünün başlangıçta resmi adı Central Uruguay Railway Cricket Club (CURCC) idi. Ancak çok geçmeden odak noktaları futbola kaymıştı ve 1900’de ilk Uruguay futbol liginde yer alan dört takımdan biri oldu ve şampiyonluğu kazandı (Ligin başlangıç hikayesi blogda var). 1913’te, kulübü kuran demiryolu şirketi, futbol bölümü kulüpten ayırdı ve adına da Peñarol denildi.Ülkesinin tarihteki en başarılı kulübü olmayı başarmıştı: 50 lig şampiyonluğu ve 5 Libertadores Kupası. Zaten IFFHS (Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu) de Peñarol’u 20.yüzyılın en başarılı Güney Amerika kulübü seçmişti. Tarihinde Óscar Míguez, Severino Varela, Roque Máspoli, Juan Alberto Schiaffino, Victor Rodriguez Andrade, Obdulio Varela, Alberto Spencer, Pablo Forlan, Elias Figueroa, Ladislao Mazurkiewicz, Fernando Morena, Néstor Gonçalves gibi sadece Uruguay futbolunda değil dünya futbolunda önemli isimler yer almıştı.

Görseldeki takım 1960’da Libertadores’i kazanan takım ve o sene finalde Paraguay’dan Olimpia’yı yenmişlerdi. Takip eden iki yılda ise ilginç bir tesadüf olarak bu yılki iki finalistten Palmeiras ve Santos’la oynadılar, ilkini kazandılar ve ikincisini kaybettiler. 1970’a kadar da toplam 6 finalde yer almayı başardılar. Bu dönemde kalelerinde 1934 doğumlu Luis Maidana vardı ki aynı dönemde milli takım kalesini de korumaktaydı.

3.) Copa Libertadores (1970-79) : Arjantin Dönemi

1970’ler, üç sezon dışında Arjantin kulüplerinin egemenliğindeydi. 1969 finalinin bir rövanşında Nacional, kilit oyunculardan yoksun bir Estudiantes takımını yendikten sonra 1971 turnuvasının şampiyonu olarak ortaya çıktı. Independiente, 1972, 1973, 1974 ve 1975’teki unvanların temel direkleri olan Francisco Sa, José Omar Pastoriza, Ricardo Bochini ve Daniel Bertoni gibi isimlerle kazanan bir formül yarattı: Independiente’nin kendi sahası olan La Doble Visera, konuk takımların oynamak için en çok korktuğu mekanlardan biri haline geldi. Bu unvanlardan ilki 1972’de Independiente’nin finalde Peru’dan Universitario de Deportes ile karşılaşmasıyla geldi. Universitario, yarı finalde Uruguaylı devler Peñarol ve son şampiyon Nacional’ı eleyerek Pasifik kıyılarından finale kalan ilk takım oldu. Lima’daki ilk ayak 0-0 berabere, Avellaneda’daki ikinci ayak ise 2-1 ev sahibi takım lehine sonuçlandı. Independiente, playoff maçını 2-1 kazandıktan sonra bir yıl sonra Colo-Colo’ya karşı unvanını başarıyla korudu. Los Diablos Rojos, 1974’te zorlu bir playoff maçında São Paulo’yu 1-0 mağlup ettikten sonra kupayı korudu. 1975’te Unión Española, playoff’u 2-0 kaybetti ve şampiyonları tahttan indiremedi.

Los Diablos Rojos’un saltanatı, 1976’da dramatik bir playoff’ta ikinci aşamada Arjantinli kulüp River Plate’e yenildikleri zaman sona erdi. Finalde River Plate Brezilyalı Cruzeiro’ya yenerek 13 yıl sonra bir Brezilya kulübünün ilk galibiyetini aldı.

Boca Juniors on yılın sonuna doğru üç yıl üst üste finale kaldı. İlki 1977’de Boca’nın son şampiyon Cruzeiro’ya karşı ilk zaferini kazandığıydı Her iki takım da kendi evlerindeki karşılaşmaları 1-0 kazandıktan sonra, eşitliği bozmak için tarafsız bir mekanda oynanan playoff karşılaşması gergi bir şekilde oynandı. 0-0 berabere biterken penaltı atışlarına karar verildi. Boca Juniors, 1978’de finalin ikinci ayağında Kolombiyalı Deportivo Cali’yi 4-0 yenerek kupayı tekrar kazandı. Ertesi yıl, Boca Juniors da üçlü bir şampiyonluk elde edecek gibi görünüyordu, ancak Olimpia, Buenos Aires’teki oldukça değişken bir ikinci ayak karşılaşmasından sonra hayallerine son verdi. 1963’te olduğu gibi, Boca Juniors konuk takım kendi sahasında Copa Libertadores’i kaldırırken izlemek zorunda kaldı ve Olimpia, Copa’yı kaldıran ilk Paraguaylı takım oldu.

4.) Copa Libertadores (1980-89) : Uruguay Zaferleri

İlk zaferlerinden dokuz yıl sonra, Nacional, Internacional’ı yenerek 1980’de ikinci kupasını kazandı. Brezilya’nın Güney Amerika’da bir futbol gücü olarak statüsüne rağmen, 1981 yılı itibariyle Brezilya kulüplerinin kazandığı şampiyonluk sayısı sadece dört oldu. Zico, Júnior, Leandro, Adílio, Nunes, Cláudio Adão, Tita ve Carpegiani gibi yıldızların yer aldığı Flamengo, Mengão’nun Altın Kuşağı Şili’nin Cobreloa’sını yenerek kariyerlerinin zirvesine ulaşmıştı. Flamengo, 1981’de Şili’den Cobreloa’yı yenerken Şili takımı bir sonraki sezon da finale çıkarken bu sefer karşılarında 16 yıldır şampiyon olamayan Penarol vardı. Porto Alegre’den Grêmio, 1983’te Peñarol’u yenerek şampiyon oldu. 1984’te Independiente, Jorge Burruchaga ve kıdemli Ricardo Bochini’yi öne çıkaran ilk deplasman ayağında 1-0’lık bir galibiyet içeren bir finalde Grêmio’yu mağlup ettikten sonra yedinci kupasını kazandı.

Cobreloa gibi başka bir takım da Pasifik’ten yükseldi. Kolombiya kulübü América 1985, 1986 ve 1987’de arka arkaya üç finale çıktı, ancak onlar da Cobreloa gibi şampiyonluk alamadılar. 1985 yılında, Buenos Aires’in La Paternal semtinden küçük bir kulüp olan Argentinos Juniors, ikinci turun son belirleyici maçında La Doble Visera’da Independiente’yi 2-1 mağlup ederek finalde bir yer ayırtarak Güney Amerika’yı şaşırttı. . Argentinos Juniors finalde America de Cali’yi penaltı atışlarıyla yenerek eşi görülmemiş bir şampiyonluk kazandı. 1966 ve 1976’daki hayal kırıklıklarından sonra River Plate 1986’da üçüncü bir finale ulaştı Peñarol, America de Cali’yi 2-1 mağlup ettikten sonra 1987’de Kupa’yı tekrar kazandı; Nacional, 1988’de kıtasal ilgi odağından düşmeden önce son bir kupayı da kazandı.

O sezon yarı finallerden birisinde iki Arjantin takımı karşılaşmış ve Newell’s Old Boys, San Lorenzo’yu her iki karşılaşmada da yenerek finale yükselmişti. Diğer yarı finalde ise Uruguay’ın Nacional takımı Kolombiya’nın America de Cali takımını 1-0 ve 1-1’lik sonuçlarla geçmişti.

Finalde Arjantin’deki ilk karşılaşmada 1-0 Newell’s Old Boys galip gelirken ikinci karşılaşmada Nacional; Roberto Sensini, Gabriel Batistuta gibi isimleri kadrosunda bulunduran güçlü rakibini 3-0 yenerek kupayı uzanmıştı. O dönemler Uruguay takımlarının dönemiydi ve bir önceki sezon da Penarol kupaya uzanmıştı.

Nacional (Uruguay): Seré, Pintos Saldaña, Revelez, De León, Soca, Y Lemos, Cardaccio, Ostolaza, E Vargas (54′ D Carreño), J De Lima; W Castro (11′ Morán). TD: Roberto Fleytas.
Newell’s Old Boys: Scoponi, Llop (46′ V Ramos), Theiler, Pautasso, Sensini, Martino, D Franco, J J Rossi, Alfaro (46′ Almirón), Gabrich, Batistuta. TD: Yudica

1989’da Avrupa’da neler olduğuna baktık. Peki Güney Amerika’nın en büyüğünü belirleyen Copa Libertadores Kupası’nda neler olmuştu. Finale Kolombiya’nın Atlético Nacional Medellin ve Paraguay’ın Olimpia Asuncion takımları çıkmıştı. Paraguay temsilcisi daha önce Brezilya, Arjantin ve Uruguay temsilcileri dışında bu kupada şampiyonluğa (1979) ulaşmış tek kulüptü. Kolombiyalılar da karanlık Pablo Escobar’ın ülkesinde futbola yaptığı büyük yatırımlarla finale kadar gelmeyi başarmıştı.

İlk turda dört takımlı gruplar ikili ülkeler bazında yapılıyordu. Olimpia Asuncion, Şili – Paraguay grubunda Şili temsilcisi Cobreloa ve vatandaşı Sol de America’nın ardından üçüncü olarak tur atlamıştı. Atlético Nacional ise Kolombiya-Ekvador grubunda vatandaşı Millonarios Bogotá’nın ardından ikinci sırada yer alarak tur atlamıştı.
İkinci turda elemeler başladı ve deplasman golü uygulaması yoktu. Olimpia Asuncion, Boca Juniors (Arjantin)’i 2-0 / 3-5’lik karşılaşmaların sonunda penaltılarla elemişti ve Atlético Nacional ise yine Arjantin’den Racing Club’u 2-0 / 1-2 ile geçmişti. Çeyrek finalde her iki takım da ilk turda aynı grupta oldukları vatandaşları ile eşleşti. Olimpia Asuncion – Sol de América eşleşmesinde 2-0 / 4-4 gibi çılgın sonuçlarla Olimpia üstünlük sağlamıştı. Atlético Nacional ise Millonarios Bogotá’yı karşısında 1-0 / 1-1 ile geçmişti. İlk turun mağlupları bu sefer galipti.

Olimpia Asuncion, yarı finalde Brezilya’dan Internacional’i 0-1 / 3-2 sonrasında penaltılarla geçerken Atlético Nacional ise Uruguay’ın Danubio takımını 0-0 ve 6-0 ile elemişti. Finalde her iki karşılaşma karşılıklı 2-0 biterken penaltılarda 5-4 galip gelen Atletico Nacional kupayı ilk kez Kolombiya’ya getirmişti.
Fotoğraftaki Atletico Nacional kadrosundan Dünya Kupası’nda 10 isim vardı ve Andres Escobar, Gildardo Gomez, Luis Fernando Herrera, Leonel Alvarez ve tabii efsane kaleci Rene Higuita gibi isimler kupada oynadı.

5.) Copa Libertadores (1990-99) : Brezilya Dönemi

1990’da Avrupa’da neler olduğuna baktık. Peki Güney Amerika’nın en büyüğünü belirleyen Copa Libertadores Kupası’nda neler olmuştu.

İlk turda dört takımlı gruplar ikili ülkeler bazında düzenleniyordu. Yani bir grupta komşu iki ülkeden ikişer takım yer alıyordu. Bu ülkeler de şöyle gruplanmıştı: Ekvador-Bolivya, Şili-Peru, Uruguay-Venezuela, Brezilya-Paraguay. Arjantin takımları da Kolombiya takımları ile eşleştirilmişti; ancak Kolombiya’da uyuşturucu baronlarına yönelik operasyonlara paralel onlarla direkt ilişkili kulüpler de turnuvadan men edilmişti. Sadece Atletico Nacional bir önceki şampiyon olarak ikinci turdan itibaren turnuvaya davet edildi; ancak ceza olaeak karşılaşmalarını Şili’de oynayacaktı.

İkinci turda elemeler başladı ve deplasman golü uygulaması yoktu. Elemelerden itibaren komşu ülke uygulaması bitse de çeyrek finalde iki Ekvador takımı Emelec ile Barcelona, iki Arjantin takımı River Plate ile Independiente birbiriyle eşleşti; bu durumda ilk tur da düşünülünce dört karşılaşma oynamış oldular. Diğer çeyrek finallerde Paraguay’ın Olimpia Asuncion ile Şili’nin Universidad Catolica ve Brezilya’nın Vasco da Gama ile Kolombiya’nın Atlético Nacional takımları eşleşmişti. Kolombiya’ya birçok ceza verilmişti, ama çeyrek final karşılaşmasında hakem silahlı kişiler tarafından tehdit edilmişti.

Olimpia Asuncion, yarı finalde Atletico Nacional’i 2-1 / 2-3 sonrasında, Barcelona ise River Plate’i 1-0 ve 0-1 sonrasında penaltılar ile elemişti. Böylece finalistlerden birisi bir önceki sezon finalde Kolombiya’nın Atlético Nacional Medellin takımına kaybeden Paraguay’ın Olimpia Asuncion takımı olmuştu. Diğer finalist ise Ekvador’un Barcelona takımıydı. İlk karşılaşmayı 2-0 kazanıp, ikinci karşılaşmada 1-1 beraberliği koparan Olimpia 1979’dan sonra tarihteki ikinci şampiyonluğunu elde etti.

Olimpia’nın efsane kalecisi, penaltı canavarı olarak bilinen 42 yaşındaki Ever Almeida ise 1973’den bu yana takımının kalesini koruyordu ve aynı zamanda 1985’e kadar da milli takım kalecisiydı. 2.kez Libertadores şampiyonu olarak takip eden günlerde futbola veda edecekti. Olimpia, yarı finalde Atletico Nacional’ı yenerek ve finalde Şili’nin Colo-Colo’su ile karşı karşıya gelerek 1991 Copa Libertadores finaline bir kez daha ulaştı. Yugoslav teknik direktör Mirko Jozić liderliğindeki Şili takımı son şampiyonu 3-0 yendi. Yenilgi, Olimpia’nın ikinci altın çağını sona erdirdi.

1992’de São Paulo, Brezilya’da sadece bir harika takım olmaktan öte uluslararası bir güç merkezi haline geldi. Menajer Telê Santana, Paulistas’ın gençlerine döndü ve hızlı, neşeli ve kararlı futbol stilini aşıladı. Zetti, Müller, Raí, Cafu, Palhinha gibi yıldızların yer aldığı São Paulo, Newell’s Old Boys of Argentina’yı yenerek bir hanedanlık kurmaya başladı. 1993’te São Paulo, finalde Şili’nin Universidad Católica’sını yenerek unvanını başarıyla korudu. Brezilya tarafı, 1978’deki Boca Juniors’tan bu yana arka arkaya 2 Copa Libertadores kazanan ilk kulüp oldu. Ancak Boca Juniors gibi onlar da 1994’te başka bir finale ulaşıp penaltı atışlarında Arjantinli Vélez Sársfield’a kaybettiler.

Grêmio, ikonik René Higuita’nın liderliğindeki Atletico Nacional’ı bir kez daha yenerek kupayı 1995’te tekrar kazanırken Jardel 12 golle sezonu gol kralı olarak tamamladı. Luiz Felipe Scolari’nin çalıştırdığı takımın başında defans oyuncusu (ve kaptan) Adilson ve yetenekli orta saha oyuncusu Arilson vardı. 1996 sezonunda Hernán Crespo, Matías Almeyda ve Enzo Francescoli gibi isimler, River Plate’in 1986 finalinin rövanş maçında América de Cali’yi mağlup ettikten sonra şampiyonluğunu kazanmasına yardımcı oldu.

1990’ların geri kalanında Cruzeiro, Vasco da Gama ve Palmeiras ile kupa Brezilya topraklarında kaldı. 1997 finalinde Cruzeiro, Peru kulübü Sporting Cristal ile karşı karşıya geldi. En önemli gelişme, Mineirão’da 106.000’den fazla seyircinin katıldığı bir maçta Cruzeiro’nun çıkmazı 15 dakikadan az bir süre kala aşmasıyla finalin ikinci ayağında geldi. Vasco da Gama, 1998’de Barcelona SC’yi kolaylıkla yenerek ilk şampiyonluğunu elde etti. Luiz Felipe Scolari, Verdão’nun São Paulo’da 4-3’lük galibiyetiyle bir başka kulübü zafere taşımayı başardı.
Copa Libertadores büyük bir büyüme ve değişim sürecinden geçerken, bu on yıl rekabet tarihinde önemli bir dönüm noktası oldu. Uzun süredir Arjantinli takımların hakimiyetinde olan kupada Brezilya kulüpleri, 1990’larda sekiz finale ulaşıp altı şampiyonluk kazandıkça komşularını gölgede bırakmaya başladılar.

1998’den itibaren, Copa Libertadores Toyota tarafından desteklendi ve Copa Toyota Libertadores olarak tanındı. Aynı yıl, Meksika kulüpleri CONCACAF’a bağlı olmalarına rağmen, Meksika kulüpleri Pre-Libertadores’tan alınan kotalar sayesinde yarışmaya katılmaya başladı. Turnuva 34 takıma genişletildi ve CONMEBOL ile Toyota Motor Corporation arasındaki bir anlaşma ile ekonomik teşvikler getirildi.

6.) Copa Libertadores (2000-09)

2000 Copa Libertadores ile Boca Juniors kıtanın zirvesine geri döndü. Carlos Bianchi liderliğinde Virrey, Mauricio Serna, Jorge Bermúdez, Óscar Córdoba, Juan Roman Riquelme ve Martín Palermo gibi seçkin oyuncularla birlikte, kulüp dünyanın en iyileri arasına yerleşmek için yeniden canlanmıştı. Xeneize’ler bu mirası, finalde son şampiyon Palmeiras’ı yenerek başlattılar. Boca Juniors, ertesi sezon yarı finalde Palmeiras’ı ve finalde Cruz Azul’u yenerek bir kez daha kupayı kazandı. Cruz Azul ise, River Plate’e ve Rosario Central’a karşı harika performanslarının ardından finale ulaşan ve final ayağını kazanan ilk Meksika kulübü oldu. 1970’lerin sonundaki selefleri gibi, Boca Juniors da arka arkaya üç şampiyonluk kazanamamıştı. Dünya Kupası’nı kazanan menajer Nery Pumpido tarafından yönetilen Olimpia, Grêmio’yu (bazı tartışmalardan sonra) yenecek ve finalist São Caetano’yu şaşırtacaktı. Bu zafere rağmen, Olimpia geçmiş altın nesillerinin kazanan gizemini yaratmadı.

América de Cali, River Plate, Grêmio, Cobreloa ve Racing gibi birçok iyi takımın yanı sıra Independiente, Medellín ve Paysandu gibi beklenmedik takımlar ile 2003 turnuvası olağanüstü bir gösteri haline geldi. Turnuvaya Brezilya şampiyonu olarak katılan, Emerson Leão’nun antrenörlüğünü yaptığı ve içinde Renato, Alex, Léo, Ricardo Oliveira, Diego, Robinho ve Elano gibi harika isimlerin bulunduğu Santos, 1960’larda Pelé’nin neslini andıran eğlenceli ve neşeli bir futbol oynuyordu. Boca Juniors, 2000-2001 arasındaki çok başarılı grubun bıraktığı boşluğu doldurmak için bir kez daha kendi saflarında yetenekler buldu. Boca Juniors ve Santos sonunda 1963 finalinin rövanş maçında karşılaştı ve Boca, finalin iki ayağında da Santos’u yenerek şampiyonluğa ulaştı. Carlos Bianchi kupayı dördüncü kez kazandı ve turnuva tarihinin en başarılı menajeri oldu. Boca, 2004’teki son beş turnuvada dördüncü finaline ulaştı, ancak Kolombiyalı Once Caldas tarafından sürpriz bir şekilde elendi ve Caldas, yarışmayı kazanan ikinci Kolombiyalı taraf oldu.

2004’teki yarı finalde kaybeden São Paulo, 2005’te Atlético Paranaense ile finalde karşılaşmak için olağanüstü bir geri dönüş yaptı. Bu, aynı futbol federasyonundan iki takımın yer aldığı ilk Copa Libertadores finali oldu. Sao Paolo, final ayağında Atlético Paranaense’yi mağlup ettikten sonra üçüncü şampiyonluğunu kazandı. 2006 finalinde de yine iki Brezilya takımı vardı ve son şampiyon São Paulo Internacional’a karşıydı. Takım kaptanı Fernandão liderliğindeki Colorados, Estádio do Morumbi’de São Paulo’yu 2–1 yendi ve Porto Alegre’de evinde 2–2 berabere kalan Internacional ilk şampiyonluklarını kazandı. Internacional’ın ezeli rakibi Grêmio, nispeten genç bir kadroyla 2007 finaline çıkarak birçok kişiyi şaşırttı. Bununla birlikte, yaşlanan ancak hala yetenekli oyuncularla güçlendirilen Boca Juniors, altıncı şampiyonluğunu kazandı.

2008’de turnuva Toyota ile olan ilişkisini kopardı. Dünyanın en büyük bankalarından biri olan Grupo Santander, Copa Libertadores’in sponsoru oldu ve böylece resmi adı Copa Santander Libertadores olarak değişti. O sezonda, LDU Quito, Fluminense’i penaltılarla 3-1 yenerek Copa Libertadores’u kazanan ilk Ekvador takımı oldu. Kaleci José Francisco Cevallos bu başarıda önemli bir rol oynadı ve turnuva tarihinin en iyi final serilerinden biri olarak kabul edilen son atışlarda üç penaltı kurtardı. 2009’da Juan Sebastián Verón liderliğindeki Estudiantes de La Plata, 1960’ların başarılı neslinden uzun yıllar sonra dördüncü şampiyonluğunu kazandı.

7.) Copa Libertadores (2010-19)/strong>

2010 yılından itibaren dört yıl boyunca Brezilya kulüpleri tarafından kazanılan büyülü dönem, Internacional’ın Guadalajara’yı yenmesiyle başladı. 2011’de Santos, finalde Peñarol’u 2-1 yenerek üçüncü Copa’sını kazandı. 2012’de Corinthians, finalde Boca Juniors’ı 2-0 yenerek turnuvada namağlup zafere ulaştı. Bu Corinthians’ın ilk unvanıydı. 2013’te Atletico Mineiro, maçı penaltılara götürmek için ikinci ayakta Olimpia’yı 2-0 yenmesi gerekiyordu ve bunu yaptı.

Brezilya kulüplerinin büyülü dönemi, finalde Nacional of Paraguay’ı yenen San Lorenzo’nun ilk şampiyonluğu ile sona erdi. Bir başka Arjantin takımı, River Plate, 2015’te üçüncü şampiyonluğunu kazandı. Ancak Atletico Nacional, Ekvador’un Independiente del Valle takımını toplamda 2-1 yenerek bu yeni trendi durdurdu. Grêmio, finalde CA Lanús’u toplamda 3-1’lik bir skorla mağlup ederek 2017’de tarihinde üçüncü kez turnuvayı kazandı. 2018’de River Plate, Buenos Aires’teki güvenlik eksikliği nedeniyle İspanya’nın Madrid kentindeki Santiago Bernabeu Stadyumu’nda rövanş maçında ezeli rakibi Boca Juniors’ı 3-1 mağlup etti. Flamengo, Gabriel Barbosa’nın iki geç golüyle son şampiyon River Plate’i 2-1 yenerek 2019 Libertadores’i kazandı.

8.)2019 İtibariyle Format

2019 Copa Libertadores’e gelince kupanın son formatına yeninden göz atalım.
Kupanın mevcut halinde COMNEBOL üyesi 10 ülkeden 47 takım farklı aşamalarda kupaya katılarak turnuvaya devam ediyor. Brezilya 7, Arjantin 6 ve diğer ülkeler 4 takımla ve onlara ilave olarak bir önceki Libertadores ve Sud Americana Kupaları şampiyonları turnuvada yer alıyor. Her ülke takımlarını farklı şekillerde seçerken Apertura (Açılış) ve Clausura (Kapanış) turnuvaları olarak adlandırılan yarım sezonluk turnuvaları kazanarak ya da ülkelerin tam sezonluk liglerinde en üst sırada bitirererek Copa Libertadores’e katılım söz konusu olabiliyor. Apertura ve Clausura’dan seçim formatını kullanan ülkeler Bolivya, Ekvador, Kolombiya, Paraguay, Peru bu iki ligden birisinden ya da her ikisinden ya da hem birinden hem de her ikisinin toplamında katılımcıyı belirleyen ülkeler var. Arjantin, Brezilya, Şili, Uruguay ve Venezuela Apertura ve Clausura formatı yerine Avrupa lig formatını kullanıyor. Yani Güney Amerika’da her zamanki gibi kaos var.

İlk turda Bolivya, Ekvador, Paraguay, Peru, Uruguay ve Venezuela’dan dördüncü takımlar oynarken ikinci turda buradan gelen üç takıma Brezilya’dan 3, Kolombiya’dan 2 ve diğer 8 ülkeden birer takım katılıyor. 16 takımdan tur atlayan 8 tanesi bir tur daha oynuyor ve 4 tanesi gruplara kalırken onlara Brezilya ve Arjantin’den kalan beşer takım ve diğer 8 ülkeden ise kalan ikişer takım katılıyor. Yine grup aşamasında bir önceki Libertadores ve Sud Americana Kupaları şampiyonları da yer alıyor.

32 takım dörderli 8 gruba ayrılıyor ki gruplarda dört torba belirlenirken son 10 sezondaki Libertadores performansları, 1960 ve bir önceki sezon arasındaki Libertadores performansları, son 10 yıldaki yerel lig performanslarının hepsi dikkate alınıyor. Gruplar sonrasında da 2.Tur, Çeyrek Finaller, Yarı Finaller ve Final çift karşılaşmalı oynanıyor. Bu seneki yarı finallerden birisinde Brezilya’dan Gremio ve Flamengo karşı karşıya gelirken diğerinde geçen yılın finalisti iki ezeli rakip oynuyor: Arjantin’den River Plate ve Boca Juniors.
Copa Libertadores’in 60 yılının genel değerlendirmesi yapmış, 1980’lerdeki detaylarını hatırlamış, mevcut statüsünü açıklamış ve tabii bu sezon yarı finale kadar neler olduğuna bakmıştık.

Haftasonunda bu sezonun şampiyonu belli oldu. Flamengo ve River Plate finaldeydi. River Plate’in bu, 7.finaliydi. Sonuncusu geçen yıl olmak üzere 4 tane de şampiyonlukları var. En çok final oynayan kulüpler arasında 3.sırayı vatandaşı Independiente ve Paraguay’dan Olimpia ile paylaşıyorlar. Birinci sırada 11 finalle Boca Juniors, ikinci sırada ise 10 finalle Uruguay’dan Penarol var. River Plate en çok şampiyon olan kulüpler arasında ise 4.sırada; Independente 7 şampiyonlukla birinci sırada, Boca Juniors 6, Penarol 5 şampiyonluk sahibi. Peki Flamengo? Onların ikinci finalde ikinci şampiyonlukları; ancak ikincisi için tam 38 yıl beklediler. O zaman finalde Şili’den Cobreloa’yı 3 karşılaşmada geçerlerken toplamda attıkları 4 golü de yıldızları Zico kaydetmişti. Bu sefer tek karşılaşma olarak oynanan finalde golleri atmak son dakikada Gabriel Barbosa’ya düştü.

River Plate, Arjantin’in bu kupa tarihindeki en başarılı 3.kulübü olurken Flamengo, Brezilya’nın 6.kulübü. En başarılısı Sao Paolo ve 6 final 3 şampiyonlukları var; yarı finalde elenen Gremio ise 5 finalde 3 şampiyonluğa ulaşmış durumda. Peki toplamı da hatırlayalım 60 yıl içinde Brezilya’dan 10 farklı kulüp 34 final oynayıp 19 şampiyonluk elde ederken Arjantin’den 8 farklı kulüp 37 final oynayıp 25 şampiyonluk elde etmiş durumda ki 29 final 4 kulüpte toplanmış durumda. Brezilya kulüplerinde finaller kulüpler arasında biraz daha dengeli dağılmış.

Peru’nun başkenti Lima’daki görseldeki Estadio Monumental’deki finalde iki takımın kalesinde iki tecrübeli isim vardı, River Plate’de 33 yaşındaki Franco Armani ve Flamengo’da ise 34 yaşındaki Diego Alves. Valencia’da uzun yıllarını geçiren Alves dışında Felipe Luis, Rafinha ve kaptan Diego gibi hepsi 34 yaşında olan Avrupa tecrübeli oyuncular Flamengo kadrosundaydı. Bir de hep Brezilyalılar Portekiz’e giderken bu sefer bir Portekizli takımın başındaydı; Jorge Jesus.

9.) Copa Libertadores 2020 Finali

Mayıs 2019’da CONMEBOL, kulüplerin 2020 Copa Libertadores ve Copa Sudamericana’da mücadele edebilmeli için belirli uygunluk koşullarını yerine getirmelleri gerektiğini duyurdu. Asıl şartlardan birisi, takımların üye oldukları yerel federasyonların en üst liginde yer almalarıydı, ancak bu, daha sonra iptal edildi.

Müsabakalar Ocak 2020’de 10 federasyondan toplam 47 takımın iştiraki ile başladı. Bu sayının detayına bakarsak bir önceki Copa Libertadores ve Copa Sudamericana şampiyonları yanı sıra Brezilya’dan 7, Arjantin’den 6 ve diğer ülkelerden 4’er şeklindeydi. Kimin hangi turdan katıldığını 2019 turnuvası için detaylandırmıştım, blogda var. Bütün karmaşık süreç sonunda ilk 16’ya kalan takımlardan altı tanesi Brezilya’dan, üçer tanesi Arjantin ve Ekvador’dan, iki tanesi Paraguay’dan, birer tanesi Uruguay ve Bolivya’dandı. Arjantinliklerin (River Plate, Boca Juniors ve Racing) üçü birden çeyrek finale çıkarken Brezilyalılardan Palmerias, Gremio ve Santos çeyrek finale ulaşmıştı. Uruguay’dan Nacional ve Paraguay’dan Libertad da çeyrek finalde kendine yer bulmuştu, ancak River Plate ve Palmeiras’a karşı başarılı olamadılar. Diğer iki çeyrek finalde ise iki Arjantinliden Boca Juniors ve iki Brezilyalıdan Santos yarı finale yükseldiler.

Bu sonuçlarla genelde olduğu gibi iki Brezilyalı ve iki Arjantimli yine yarı finaldeydiler. Palmerias, River Plate’e ve Santos da Boca Juniors’a karşı iki karşılaşma sonunda üstünlük sağladı ve finalde birbirine rakip oldu. İkisinin de beşinci finaliydi. Maracana’da oynanan finalde uzatmalarda Breno Lopes’in golüyle Palmerias, 1999’dan sonra ikinci kez kupaya ulaştı. Santos ise bu kupayı daha önce üç kez kazanmıştı ve ikinci kez finalde kaybediyordu. İkisi de 1960’dan bu yana en çok final oynayan kulüplerde ilk 10 sıradalar.

10.) CONMEBOL Libertadores Kupası’nda Ülkelerin Dereceleri

11.CONMEBOL Libertadores Kupası’nda Kulüplerin Dereceleri

Argentina / Arjantin

Brazil / Brezilya

Uruguay / Uruguay

Colombia / Kolombiya

Paraguay / Paraguay

Chile / Şili

12.) CONMEBOL Copa Sudamerica’da Ülkelerin Dereceleri

13.CONMEBOL Copa Sudamerica’da Kulüplerin Dereceleri

Argentina / Arjantin

Brazil / Brezilya

Ecuador / Ekvador

Colombia / Kolombiya

Kategori:Güney Amerika